Waar detectiemiddelen vroeger uitsluitend door bedrading met het hart van de alarminstallatie moesten worden verbonden zijn inmiddels ook op dit gebied deugdelijke draadloze systemen verkrijgbaar. Let wel, deze zijn verkrijgbaar maar er zit ook veel kaf onder het koren.

Aan een draadloze detector voor een beveiligingsinstallatie moeten immers andere eisen worden gesteld dan aan bijvoorbeeld een afstandbediening voor het schakelen van verlichting. Er moet zekerheid bestaan dat een alarmmelding ook daadwerkelijk wordt gezien en als communicatie met de alarmgever even niet werkt moet dat ook als (sabotage) alarm worden afgehandeld.

Verder moeten draadloze detectiemiddelen door een batterij van stroom worden voorzien. Ook hier zijn er weer veel verschillen, variërend van apparaten waar een batterij binnen het jaar moet worden vervangen tot middelen waarbij de batterij 5 jaar mee gaat. In alle gevallen is een batterij trouwens altijd leeg op een moment dat dit het slechtste uitkomt.

Als we dan ook nog eens meewegen dat de kosten van draadloze detectoren tot een factor 10 duurder zijn dan vergelijkbare bedrade exemplaren zien we erg veel nadelen aangaande de draadloze detectiemiddelen.

Echter ook één enorm groot voordeel: "We hoeven geen kabels aan te brengen".

Vanwege bovenstaande argumenten adviseren we dan ook altijd om "bedraad" toe te passen waar het kan en "draadloos" waar het echt niet anders mogelijk is. Mede om deze reden is een alarminstallatie die beide mogelijkheden aan kan, vaak de beste keuze.